Cas Slagboom
Geboren en getogen in Vlissingen, Zeeland, Nederland. Als kind ontdekte ik het analoge fotografieproces in de donkere kamer van mijn vader. Dit bleek een doorlopend leerproces te zijn, een drive om de technologie te kunnen manipuleren, om een ​​verhaal te vertellen.

Voordat ik begon als beeldend kunstenaar, heb ik jaren in het wild doorgebracht als bergbeklimmer. Op zoek naar een confrontatie met het leven en me afvragend over de kracht en de drang om te overleven. Daar begon ik te tekenen. En dat stopte niet meer. De fascinatie voor de relatie die we hebben met de natuur als een complex en verbazingwekkend ecosysteem is ontstaan ​​door mijn niet aflatende nieuwsgierigheid en om mijn visie met anderen te delen.

Neem gerust een kijkje op de website www.casslagboom.nl. 

Habitat 
Dit project is het uitgangspunt voor mijn werk. Het is een doorgaande zoektocht naar beeldtaal voor de boeiende en complexe verhouding tussen mens en omgeving. Het vormt de basis voor mijn autonome werk en voor opdrachten.

We leven op deze planeet, maar we weten niet echt hóe we dat moeten doen. Er is ook geen eenduidig antwoord. Als kunstenaar/fotograaf wil ik op een kunstzinnige manier onze menselijke verlangens en dilemma’s zichtbaar maken en aanzetten tot nadenken over onze rol in het complexe ecosysteem waarvan we afhankelijk zijn.

Ik denk dat het beeld dat we ons vormen van de werkelijkheid slechts een deel van het verhaal is. Het is altijd vanuit het menselijk perspectief, en het daarmee gepaard gaande idee dat we een verantwoordelijkheid hebben die wellicht groter is dan we kunnen dragen. Natuurlijk is het voor mij als mens onmogelijk om te ontsnappen aan dat perspectief. Toch wil ik een poging doen, omdat ik denk dat nieuwsgierigheid naar het onbekende een wezenlijke inspiratiebron is. Om dat onbekende te zoeken hoef ik niet ver weg, ik moet alleen de wereld die ik ken door elkaar schudden. Met de opnieuw gerangschikte beelden die dat oplevert probeer ik de magie te laten zien van de wereld waarin we leven.

Hoe dan ook is deze wereld de meest bizarre, creatieve en inspirerende ervaring die ik als mens zal kennen. Als een Alice in Wonderland lopen we allen rond in een omgeving die we misschien wel willen, maar niet kúnnen begrijpen. Daarvoor is ie te complex. Ik denk ook niet dat het doel is dat we alles kunnen analyseren en controleren. Dat zou in mijn ogen een arrogant streven zijn. Anticiperen is echter iets wat we goed kunnen, en het was tot nu toe de succesformule van de menselijke soort. Daarvoor is kennis nodig, maar ook bewustzijn. De gewaarwording dat onze omgeving geen gebruiksvoorwerp is maar een wezenlijk deel van ons zelf, en de realisatie dat wij daarin niet de belangrijkste factor zijn maar slechts een deel van een fascinerend systeem, kan ervoor zorgen dat we met andere inzichten onze kennis toepassen. 

Ik denk dat dit besef en het handelen dat eruit voortkomt onze enige kans tot overleven is. Het mooie is dat we beschikken over de juiste eigenschappen. En ook beschikken we als nooit tevoren over de techniek die nodig is om dat bewustzijn te delen.

Ik wil dat mijn kunst helpt in die bewustwording.